Copyright 2017 - Custom text here

We współczesnych gospodarkach występuje zjawisko deficytu budżetowego. Jest to sytuacja, w której wydatki realizowane przez państwo są wyższe od otrzymywanych dochodów. Najczęściej jest efektem realizacji funkcji redystrybucyjnej rządu.

Sposobami finansowania deficytu są:

  • źródła wewnętrzne - np. pożyczki, dług publiczny, obligacje skarbowe,
  • źródła zewnętrzne - np. pożyczki zaciągane w zagranicznych bankach i instytucjach.

Pod pojęciem długu publicznego kryje się całkowite zadłużenie danego kraju w stosunku do podmiotów krajowych oraz zagranicznych (innymi słowy są to skumulowane deficyty budżetowe).

Przyjmuje się, że poziom deficytu budżetowego nie powinien przekraczać 3% PKB. Z kolei wielkość długu publicznego powinna być utrzymywana na maksymalnym poziomie 60% PKB.

Przez wzrost gospodarczy rozumie się zwiększenie się zdolności produkcyjnych gospodarki, co przejawia się wzrostem wartości wszystkich wielkości makroekonomicznych.

Określając wzrost gospodarczy zazwyczaj używa się określenia poziom PKB, czyli produktu krajowego brutto. PKB prezentuje wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych w danym kraju (w jego granicach geograficznych) w ciągu roku. Zalicza się do niego zarówno produkcję obywateli, jak i cudzoziemców pracujących w danym kraju. PKB oblicza się agregując wartość cen czynników produkcji albo korzystając z cen rynkowych produktów.

Innym pojęciem, jakim posługuje się makroekonomia, jest PNB, czyli produkt narodowy brutto. PNB stanowi wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez obywateli danego kraju w ciągu roku, zarówno w jego granicach geograficznych, jak i poza granicami. Do PNB nie wlicza się produkcji wytworzonej przez cudzoziemców. Podobnie jak PKB w obliczaniu korzysta się albo z cen rynkowych, albo z cen czynników wytwórczych. Należy pamiętać, że ceny rynkowe są wyższe od cen czynników produkcji (zawierają podatki pośrednie).

Odwrócony VAT

Komunikat dot. mechanizmu odwróconego obciążenia VAT

Przypominamy, że ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2013 r. poz.1027) z dniem 1 października 2013 r. rozszerzono katalog towarów, wobec których ma zastosowanie tzw. mechanizm odwrotnego obciążenia VAT. Nadane zostało bowiem nowe brzmienie załącznikowi nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług zawierającemu wykaz towarów, przy dostawie których ma zastosowanie ten mechanizm. W nowym brzmieniu załącznik nr 11 zawiera 41 grup towarów (poprzednio 35), sklasyfikowanych przy pomocy odpowiednich pozycji PKWiU, wśród których znalazło się więcej towarów z kategorii złomu, jak również surowców wtórnych oraz niektóre wyroby ze stali i miedzi.